بیـرون بیـاورید سر از دخـمه‌هـایـتان            قومی که از هراس نمور است جایتان!

با من بگو که هـیـمنۀ آهـنین چه شد؟!            پیچیده زیر گـنـبدتان ضجـه‌هایتان...!

دنیا دوباره دیده به چشمان خود، که نیست            چـیزی به غـیر "بادِ هـوا"، ادعـایـتان

مانند "مـوشِ آب کـشـیده" گـریـخـتـند            فـرمـانـدهـانِ بـزدلِ یـک لا قـبـایـتـان

ما نسل حـیـدریم و سوی خـیـبر آمدیم            از ریـشـه مـی‌کَـنـیـم اسـاسِ بـنـایـتـان

زخمی زدید اگر چه؛ ولی خوب بنگرید            حالا نـشـسـتـه مـادرتـان در عـزایـتان

ما قـومِ وعـده‌هـای خـدائـیم؛ صـادقـیم            با دست مـا نـوشـتـه شود انـتـهـایـتـان